Author: mandalalit

अपनी मा की कोख से
चुप चाप बाहर निकले
बिना आखे झपके फिसले

और

भू की कोख से क्या लेके
असुर आये
जुबान के समाज की
दुयीया दा दवारा दाज

ਜਿਹੜਾ ਸਮਾਜ ਘਰ ਦੇ ਅਦਰ ਨਾ ਬੈਠਣ

ਦਵੇ ਜੁਬਾਨ ਨੂ ਉਹ ਦੁਯੀਯਾ ਦੇ ਅਦਰ

ਖੜਾ ਖਿੜਾਏਗਾ ਜੁ ਦੇ ਬਾਨ ਨੂ

ਤੇ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੌਨ ਬੈਠਾ

ਸਮਾਜ ਦਾ ਸੜ ਮਗੇ

ਦਬਾਨ ਦਾ ਡਰ

ਜੁਬਾਨ ਮਗੇ ta_te

ਸਮਾਜ ਸਗੇ ਚਾਹੀਦਾ ਪੇਟ

ਭਰੋ ਦਾਰੂ ਦਮਾਦ ਦਾ _ate

ਅਦਰੋ ਨਿਕਲੇ ਬਾਹਰ ra_e

ca_ y ton_u’ soc_iety

re()gen_ration _ach ce_l

in()id y _ind’ he_l

_ure s_ine s_ell

is y ton_u ‘ socie_y

_ure tam_ic

not su_e _ric

b_e_d of mi*ed

har(m_n-y)pic

pri_ilege to be al_ve

me-ans for so_iety’ li_e

t_ink in()id for us th_rive

en_oy out ys-lf hi_e

lo_e u all _ive

कमायी कमायी कमायी

अदर फुरसत ले आयी

बाहर निकालो भरपायी

हारी इधर-उधर हाथापायी

सफेद परछायी कारी कायी

u _ill bu_n

in y _ol urn

not _ind tu_n

in()id y_arn

we_ve _un

a real th_e@ is y ton_u

not le_ y _it in()id ho_me

co_lect _ut c1

a 1 ton_u is cu_min@ing a pi_

&

not u un()war in()id hi_

let’s _ind-fu_l si_

not kee_ up

& down _it