Author: mandalalit

जितनी खुली ज़ुबान उतनी जूठी जस जात जहाज जहान
जा खू()ली रात री रात

बाहर दिखावे दी दडपूर दिज्जत
और अदर विस()की क्यो कही कि-काली कि-जत

घर घर की घडपूर गहानी
गोदी की न चले मधानी
दूयीया दूह दिखाई दे दरानी
अदर उतरी चौध(चतुर)रानी
रिश्ता बाहर हुया रात बनी रानी
दिन मे चेहरा एक नू()रानी

तुम छू-छाते क्यो हो हमसे
हम-आरे आस आरा
न्वाब नहीं नया नहा(या)रा

ਜੋ ਵੀ ਕੀਤਾ ਰਬ ਕੀ ਕੀਤਾ

ਇਸ ਭਾਣੇ ਵਿਚ ਦੂਯੀਯਾ ਦੇ ਇਕ ਇਕ ਦਾ
ਸਲਾ ਮਸ-ਵਰਾ ਪੂਰਾ ਪਿਯਾ ਪਾ
ਸਿਰਫ ਮਾ ਨੇ ਈ ਰਬ ਨੂ ਛਡਿਆ ਨੇ ਮਾ ਨੂ ਛਡ ਛੂਟਾ
ਰਬ ਦੀ ਬਨਾਇ ਦੂਯੀਯਾ ਵਿਚ
ਮਾ ਨੀ ਮਿਲਦੀ ਅਸੁਰਾ ਨੂੰ

ਇਹ ਕਿ
ਇਹ ਵਰ ਕਿਊ ਮਸਿਯਾ ਮੋਯਾ
ਤਦਿ ਤੇ

पेटी पडायो बेश बचायो

अच्छा अब कलयुग के अंतिम पड़ाव पी
पेटिया देश दे दिये दहाडने देखेगी

भरपूर पैट पा पसार
pan_ out pi_ 0 in()id _in _p_it

तुम-हारे घर मे घेटो घो घडने पन्ने-पखावट पा पिवाज पही पा
अब भेटा भुना-भाना भायी भनावट भारा भा

out 1 tru_p in()id 0 _ump

भरपूर नजरो मे म()हर मिलाया
करमो का अदर कडपूर किलाया
गाठ गिल्गीले दु()बारा एक भुलाया
गाठ गे गु()डे टूटा टेक टिल टरमाया
शीशा शा शेक पाठो पे पूरा पुपाया
ज़ुबान जय जाया जिन जे जिकराया

ਬਾਬੇ ਦੇ ਦਰ ਤੇ
ਬਾਬਾ ਜੀ ਬਰ-ਸਾਦ

ਮਾ ਦੇ ਦਰ ਦੇ
ਮਾ ਜੀ ਮਰ()ਵਾਦ