Author: mandalalit

ਜੁਬਾਨ ਜਾਰੀ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੈ

ਸ(ਭ)ਰਪੂਰ ਸਮਾਜ ਹੀ ਅਦਰ ਅਕਲ ਹੈ

ਇਧਰ ਉਧਰ ਸਟਾ ਨਾਡ਼ੀ ਨਕਲ ਹੈ

ਮੁਖੋਟੇ ਦਾ ਮੂਹ ਸਾੜੀ ਸਕਲ ਹੈ

a wet w_ich will keep flame alive 5

&

a dri kee_ ru_ning out live

le_’ go _ive

ਭਰਪੂਰ ਸਾਹ ਤੇ ਖਾਲੀ ਵਾਹ
ਜੁਬਾਨ ਨਾ ਰਲੇ ਖਾਲੀ ਸਵਾਹ
ਮਰੀ ਨਾ ਕਦੀ ਅਦਰ ਕਹਾ
ਚੜੀ ਨਾ ਥਲੇ ਬਾਹਰ ਬਹਾ

ਦੋ ਨਿਯਾ ਵਿਚ ਦੁਯੀਯਾ ਨਹੀ ਸਮਾਦੀ

ਤੇ

_his w-or-d is too _mall

ਜੁਬਾਨ ਜਾਦੀ

साढ़े तीन साढ़े तीन

आधे बजाए बीन

गोदी में है सारे मीन

चौथा न चाव चीन

a soc(ie_y-d)ial hi-lo _sta_e li_e

kee_ re_irthing a t_ial stri_e

_eel cir_ling du_l _an’s _ife

un_ipe ton_u un()own fi_e

a society of hi_h ton_u is see_ing

a man of ho_ success & _ol value

though without inner feminine

in_ervention con(@ )ntion

no_ _re-ac_ing 9 in()tion

गाठो की बारी ढूढे बडी बारी

बारी मे ही आया आधे आरी

फिर बाहर क्या निकले चुक अदर चारी

खाली म()दर बने दस दवारी

जब जहा जहा जाग रुक जाती है

उसे जाग-रूक-ता कहते है

तो रोको

कहा कहा

कैसे किसे बुलाये

अदर रुकेगी

नजर आयेगा

पैसे से खरीदे जार जुबान

ना दे सके अदर इम्तिहान

चुप चडायो छाप जवान

समाज की न उतरे मचान